خطبه ۲۳۲

ترجمهٔ محمد دشتی

(عبد الله بن زمعة(1) از ياران امام بود و درخواست مالى داشت، در جوابش فرمود):

احتياط در مصرف بيت المال:

اين اموال كه مى بينى نه مال من و نه از آن توست، غنيمتى گرد آمده از مسلمانان است كه با شمشيرهاى خود به دست آوردند، اگر تو در جهاد همراهشان بودى، سهمى چونان سهم آنان داشتى، و گر نه دسترنج آنان خوراك ديگران نخواهد بود.

____________________________

(1). عبد اللّه ابن زمعه كسى است كه پدر و عمو و برادرش در جنگ بدر به دست مسلمانان كشته شدند، جدّ او أسود، رسول خدا را فراوان آزار مى‏ داد، اما او از شيعيان امام على عليه السّلام شد و فكر مى‏ كرد در تقسيم بيت المال به او بيشتر توجّه مى‏ شود. امّا پاسخ قاطع امام او را بيدار كرد.

ترجمهٔ سید جعفر شهیدی

و از سخنان آن حضرت است [كه به عبد اللّه بن زمعة فرمود، و عبد اللّه از شيعيان او بود، در خلافت امام نزد او آمد و مالى از -بيت المال- خواست امام (ع) فرمود:]

اين مال نه از آن من است و نه از آن تو. بلكه فيىء است، و از آن همه مسلمانان، و براى به خدمت گرفتن شمشير آنان. اگر تو در جنگ با آنان يار باشى چون ايشان، از مال برخوردار باشى، و گرنه آنچه به دست آورند، نبايد ديگران بخورند.