نامه ۱۳

ترجمهٔ محمد دشتی

(دستور العمل امام به دو تن از اميران لشكر، زياد بن نضر و شريح بن هانى).(1)

رعايت سلسله مراتب فرماندهى:

من «مالك اشتر پسر حارث» را بر شما و سپاهيانى كه تحت امر شما هستند، فرماندهى دادم. گفته او را بشنويد، و از فرمان او اطاعت كنيد. او را چونان زره و سپر نگهبان خود برگزينيد، زيرا كه مالك، نه سستى به خرج داده و نه دچار لغزش مى شود. نه در آنجايى كه شتاب لازم است كندى دارد، و نه آنجا كه كندى پسنديده است شتاب مى گيرد.

_______________________________

(1). در يكى از مانورهاى نظامى، وقتى ميان دو تن از فرماندهان زياد و شريح، اختلاف بالا گرفت امير المؤمنين عليه السّلام مالك اشتر را به سمت فرماندهى كل برگزيده به سوى آنان فرستاد.

ترجمهٔ سید جعفر شهیدی

و از نامه آن حضرت است به دو تن از اميران سپاهش:

من، مالك اشتر پسر حارث را بر شما و سپاهيانى كه در فرمان شماست، امير كردم. گفته او را بشنويد و از وى فرمان بريد او را چون زره و سپر نگهبان خود كنيد كه مالك را نه سستى است و نه لغزش، و نه كندى كند آنجا كه شتاب بايد، و نه شتاب گيرد آنجا كه كندى شايد.