نامه ۵۷

ترجمهٔ محمد دشتی

(نامه به مردم كوفه در سال 36 هجرى هنگام حركت از مدينه به سوى بصره).

روش بسيج كردن مردم براى جهاد:

پس از ياد خدا و درود من از جايگاه خود، مدينه بيرون آمدم، يا ستمكارم يا ستم ديده، يا سركشى كردم يا از فرمانم سرباز زدند. همانا من خدا را به ياد كسى مى آورم كه اين نامه به دست او رسد، تا به سوى من كوچ كند: اگر مرا نيكوكار يافت يارى كند، و اگر گناهكار بودم مرا به حق بازگرداند.

ترجمهٔ سید جعفر شهیدی

و از نامه آن حضرت است به مردم كوفه چون از مدينه به بصره مى رفت:

اما بعد، من از جايگاه خود برون شدم، ستمكارم يا ستمديده، نافرمانم يا -مردم- از فرمانم سركشيده. من خدا را به ياد كسى مى آورم كه اين نامه ام بدو برسد، تا چون نزد من آمد، اگر نكو كار بودم يارى ام كند و اگر گناهكار بودم از من بخواهد تا به حق بازگردم.