نامه ۶۸

ترجمهٔ محمد دشتی

(نامه به سلمان فارسى(1)، قبل از ايّام خلافت).

روش برخورد با دنيا:

پس از ياد خدا و درود دنياى حرام چونان مار است، كه پوستى نرم و زهرى كشنده دارد، پس از جاذبه هاى فريبنده آن روى گردان، زيرا زمان كوتاهى در آن خواهى ماند، و اندوه آن را از سر بيرون كن، زيرا كه يقين به جدايى، و دگرگونى حالات آن را دارى. و آنگاه كه به دنيا خو گرفته اى بيشتر بترس، زيرا كه دنيا پرست تا به خوشگذارانى اطمينان كرد زود او را به تلخ كامى كشاند، و هر گاه كه به دنيا انس گرفت و آسوده شد، ناگاه به وحشت دچار مى گردد.

____________________________

(1). سلمان، نام اصلى او روزبه است از سرزمين فارس ايران كه آتش پرست بودند متولّد شد و چون عاشق حق بود از خانه و خانواده فاصله گرفت و مسيحى شد، سپس به عربستان و مدينه آمد و در نخلستان مدينه پيامبر خدا را ديد و مسلمان شد و از ياران آن حضرت شد، نقشه حفر خندق را او كشيد و مدينه را حفظ كرد، هر كدام از مهاجر و انصار تلاش داشتند او را به گروه خود نسبت دهند كه رسول خدا فرمود: «سلمان منّا اهل البيت» سلمان از اهل بيت ماست» پس از رسول خدا از مخالفان سر سخت ابا بكر بود و سر انجام در سال 35 هجرى وفات كرد.

ترجمهٔ سید جعفر شهیدی

و از نامه آن حضرت است به سلمان فارسى (ره) پيش از خلافت آن حضرت:

اما بعد، دنيا همچون مار است، بپسودن آن نرم و هموار و زهر آن جانشكار. پس، از آنچه تو را در دنيا شادمان مى دارد، روى برگردان چه اندك زمانى با تو مى ماند. و انديشه دنيا را از سر بنه چه يقين دارى كه از تو روى بگرداند، و آن گاه كه بدان خو گرفته اى بيشتر از آن بترس، كه دنيا دار چون در دنيا به خوشى اطمينان كرد او را به تلخكامى در آورد، يا اگر به انس گرفتن آرميد او را دچار وحشت كرد، و السلام.