متن عربی
تصحیح صبحی صالح٣٠٢. وَقَالَ (عليه السلام): مَا الْمُبْتَلَى الَّذِي قَدِ اشْتَدَّ بِهِ الْبَلاَءُ، بِأَحْوَجَ إِلَى الدُّعَاءِ مِنَ المُعَافَى الَّذِي لَا يَأمَنُ البَلاَءَ.
ترجمهٔ فارسی
ترجمهٔ محمد دشتی
نياز انسان به دعا (معنوى):
و درود خدا بر او، فرمود: آن كس كه به شدّت گرفتار دردى است نيازش به دعا بيشتر از تندرستى است كه از بلا در امان است نمى باشد.
ترجمهٔ سید جعفر شهیدی
[و فرمود:] آن كه به بلايى سخت دچار است چندان به دعا نياز ندارد تا بى بلايى كه بلايش در انتظار است.
پایان حکمت ۳۰۲
شرحهای حکمت ۳۰۲شرح موردنظر را انتخاب کنید۳ شرح
با گشودن این بخش، شرحها بارگیری میشوند.