متن عربی
تصحیح صبحی صالح٤٥٣. وَقَالَ (عليه السلام): مَا زَالَ الزُّبَيْرُ رَجُلاً مِنَّا أَهْلَ الْبَيْتِ حَتَّى نَشَأَ ابْنُهُ الْمَشْؤُومُ عَبْدُ اللهِ.
ترجمهٔ فارسی
ترجمهٔ محمد دشتی
علل انحراف زبير (تاريخى، سياسى):
و درود خدا بر او، فرمود: زبير همواره با ما بود تا آن كه فرزند نامباركش عبد اللَّه، پا به جوانى گذاشت.
ترجمهٔ سید جعفر شهیدی
[و فرمود:] زبير پيوسته خود را از ما به حساب مى داشت تا آنكه فرزند نافرخنده اش عبد اللّه پا به جوانى گذاشت.
پایان حکمت ۴۵۳
شرحهای حکمت ۴۵۳شرح موردنظر را انتخاب کنید۲ شرح
با گشودن این بخش، شرحها بارگیری میشوند.