متن عربی
تصحیح صبحی صالح٤٥٤. وَقَالَ (عليه السلام): مَا لِابْنِ آدَمَ وَالْفَخْرِ: أَوَّلُهُ نُطْفَةٌ، وَآخِرُهُ جِيفَةٌ، وَلَا يَرْزُقُ نَفْسَهُ، وَلَا يَدفَعُ حَتْفَهُ.
ترجمهٔ فارسی
ترجمهٔ محمد دشتی
راه غرور زدايى (اعتقادى، علمى):
و درود خدا بر او، فرمود: فرزند آدم را با فخر فروشى چه كار؟ او كه در آغاز نطفه اى گنديده، و در پايان مردارى بد بو است، نه مى تواند روزى خويشتن را فراهم كند، و نه مرگ را از خود دور نمايد.
ترجمهٔ سید جعفر شهیدی
[و فرمود:] پسر آدم را با ناز چه كار؟ كه آغازش نطفه بوده است و پايانش مردار. نه روزى خود دادن تواند و نه تواند مرگش را باز راند.
پایان حکمت ۴۵۴
شرحهای حکمت ۴۵۴شرح موردنظر را انتخاب کنید۳ شرح
با گشودن این بخش، شرحها بارگیری میشوند.