متن عربی
تصحیح صبحی صالحومن كلام له (عليه السلام) لمّا أنفذ عبدالله بن العباس (رحمه الله) إلى الزبير قبل وقوع الحرب يوم الجمل ليستفيئه إلى طاعته
لاتَلْقَيَنَّ طَلْحَةَ، فَإِنَّكَ إِنْ تَلْقَهُ تَجِدْهُ كَالثَّوْرِ عَاقِصاً قَرْنَهُ يَرْكَبُ الصَّعْبَئِ وَيَقُولُ: هُوَ الذَّلُولُ، وَلكِنِ القَ الزُّبَيْرَ، فَإِنَّهُ أَليَنُ عَرِيكَةً فَقُلْ لَهُ: يَقُولُ لَكَ ابْنُ خَالِكَ: عَرَفْتَني بَالحِجَازِ وَأَنْكَرْتَنِي بِالعِرَاقِ، فَمَا عَدَا مِمَّابَدَا
قال السيد الشريف: وهو (عليه السلام) أوّل من سمعت منه هذه الكلمة، أعني: «فَمَا عَدَا مِمَّا بَدَا».
ترجمهٔ فارسی
ترجمهٔ محمد دشتی
(در آغاز جنگ جمل در سال 36 هجرى،ابن عباس را براى پند دادن به سوى زبير فرستاد و فرمود روانشناسى طلحه و زبير با طلحه،ديدار مكن زيرا در برخورد با طلحه،او را چون گاو وحشى مىيابى كه شاخش را تابيده و آماده نبرد است سوار بر مركب سركش مىشود و مىگويد،رام است بلكه با زبير ديدار كن كه نرمتر است به او بگو،پسر دايى تو مىگويد:در حجاز مرا شناختى،و در عراق مرا نمىشناسى چه شد كه از پيمان خود باز گشتى جمله كوتاه«فما عدا ممّا بدا»براى نخستين بار از امام على عليه السّلام شنيده شده و پيش از امام از كسى نقل نگرديد
ترجمهٔ سید جعفر شهیدی
و از سخنان آن حضرت است به پسر عباس چون او را نزد زبير فرستاد تا وى را به طاعت خويش بازگرداند،پيش از جنگ جمل با طلحه ديدار مكن كه گاوى را ماند شاخها راست كرده به كار دشوار پا گذارد و آن را آسان پندارد به سر وقت زبير رو كه خويى نرمتر دارد و بدو بگو خالزادهات گويد:در حجاز مرا شناختى،و در عراق نرد بيگانگى باختى چه شد كه بر من تاختى و از خطبههاى آن حضرت است در يكى از روزهاى صفين
شرحهای خطبه ۳۱شرح موردنظر را انتخاب کنید۴ شرح
با گشودن این بخش، شرحها بارگیری میشوند.