خطبه ۷۰

ترجمهٔ محمد دشتی

(در سال 40 هجرى سحر گاهى كه ضربت خورد، فرمود).

شكوه ها با پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم:

همان گونه كه نشسته بودم، خواب چشمانم را ربود،(1) رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را ديدم، پس گفتم اى رسول خدا، از امّت تو چه تلخى ها ديدم و از لجبازى و دشمنى آنها چه كشيدم. پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود: نفرينشان كن. گفتم: خدا بهتر از آنان را به من بدهد، و به جاى من شخص بدى را بر آنها مسلّط گرداند.

(كلمه «أود» يعنى كجى و انحراف و «لدد» يعنى دشمنى و خصومت، و اين از فصيح ترين كلمات است).

__________________________________

(1). در سحرگاه نوزدهم ماه رمضان سال چهلم هجرى‏.

ترجمهٔ سید جعفر شهیدی

و آن حضرت (ع) فرمود در سحرگاه روزى كه ضربت خورد:

حالى كه نشسته بودم خوابم در ربود، پس رسول خدا بر من گذر فرمود، گفتم: اى فرستاده خدا از امّت تو چها ديدم، و از كجبازى و دشمنى آنان چه كشيدم. فرمود: آنان را نفرين كن. گفتم: خدا بهتر از آنان نصيب من كناد و بدتر از مرا بر آنان گماراد.

[از كلمه «أود» كجى و از «لدد» دشمنى را قصد دارد و اين از فصيح ترين سخنان است.]