خطبه ۹۶

ترجمهٔ محمد دشتی

1. خدا شناسى:

سپاس خدا را كه اوّل است، و چيزى پيش از او وجود نداشت، و آخر است و پس از او موجودى نخواهد بود، چنان آشكار است كه فراتر از او چيزى نيست، و چنان مخفى و پنهان است كه مخفى تر از او يافت نمى شود.

2. ويژگى هاى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم:

قرارگاه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بهترين قرارگاه و محل پرورش و خاندان او شريف ترين پايگاه است. در معدن بزرگوارى و گاهواره سلامت رشد كرد، دل هاى نيكوكاران شيفته او گشته، توجّه ديده ها به سوى اوست. خدا به بركت وجود او كينه ها را دفن كرد و آتش دشمنى ها را خاموش كرد. با او ميان دلها الفت و مهربانى ايجاد كرد

و نزديكانى را از هم دور ساخت. انسان هاى خوار و ذليل و محروم در پرتو او عزّت يافتند، و عزيزانى خود سر ذليل شدند. گفتار او روشنگر واقعيّت ها، و سكوت او زبانى گويا بود.

ترجمهٔ سید جعفر شهیدی

سپاس خداى راست كه اوّل است و چيزى پيش از او نيست، و آخر است و پس از او موجودى نيست. برتر است و از او بالاتر چيزى نيست. نزديك است، و از او نزديكتر نيست.

از اين خطبه است در ذكر رسول (ص):

قرارگاه او بهترين قرارگاه است. و خاندان او را شريفترين پايگاه است، از كانهاى ارجمندى و كرامت، و مهدهاى پاكيزگى و عفّت. دلهاى نيكوكاران به سوى او گرديده. ديده ها در پى او دويده. كينه ها را بدو بنهفت و خونها به بركت او بخفت. مؤمنان را بدو برادران هم كيش ساخت، و جمع كافران را پريش، خواران را بدو ارجمند ساخت و سالار، و عزيزان را بدو خوار. گفتار او ترجمان هر مشكل است و خاموشى او زبانى گويا براى اهل دل.