خطبه ۱۳۵

ترجمهٔ محمد دشتی

(مشاجره اى بين امام عليه السّلام و عثمان در گرفت. مغيره پسر اخنس، كه يكى از منافقان بود به عثمان گفت من او را كفايت مى كنم، امام على عليه السّلام به مغيره فرمود):

شناخت دشمنان امام عليه السّلام:

اى فرزند لعنت شده دم بريده،(1) و درخت بى شاخ و برگ و ريشه، تو مرا كفايت مى كنى؟ به خدا سوگند، كسى را كه تو ياور باشى، خدايش نيرومند نگرداند، و آن كس را كه تو دست گيرى، بر جاى نمى ماند. از نزد ما بيرون رو خدا خير را از تو دور سازد، پس هر چه خواهى تلاش كن، خداوند تو را باقى نگذارد، اگر از آنچه مى توانى، انجام ندهى.

_________________________________

(1) أخنس پدر مغيره از مشركين بود كه در روز فتح مكّه به ظاهر مسلمان شد. برادر او «ابو الحكم» در جنگ أحد به دست امام على عليه السّلام كشته شد، لذا همواره كينه امام را در دل داشت، حال در حكومت عثمان نفوذ كرده و به پول و مقام رسيده بود و تا آنجا دل گرم شد كه در برابر امام ايستاد و جسارت كرد.«شرح ابن ابى الحديد ج 8 ص 201».

ترجمهٔ سید جعفر شهیدی

[ميان او و عثمان نزاعى رخ داد مغيره پسر اخنس، عثمان را گفت: من او را از تو كفايت مى كنم: اميرالمؤمنين على (ع) مغيره را فرمود:]

فرزند لعين ابتر، و درخت بى ريشه و بر، تو مرا كفايت مى كنى؟ به خدا سوگند، كسى را كه تو ياور باشى خدايش نيرومند نگرداند، و آن كه تواش برخيزانى بر پا نماند. از نزد ما بيرون شو، خدايت خير ندهاد، پس هر كار خواهى بكن. كه اگر زنده مانى خدايت از رحمت دور كناد.