خطبه ۱۹۶

ترجمهٔ محمد دشتی

هشدار از غفلت زدگى:

خداوند هنگامى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را مبعوث فرمود كه نشانه اى از دين الهى بر پا، و نه چراغ هدايتى روشن، و نه راه حقّى آشكار بود.

اى بندگان خدا شما را به ترس از خدا سفارش مى كنم، و از دنياپرستى شما را مى ترسانم، زيرا دنيا خانه اى ناپايدار و جايگاه سختى و مشكلات است. ساكنان دنيا در حال كوچ كردن، و اقامت گزيدگانش به جدايى محكومند. مردم را چونان كشتى طوفان زده در دل درياها مى لرزاند، برخى از آنان در دل آب مرده، و برخى ديگر بر روى امواج جان سالم به در برده، و بادها با وزيدن آنها را به اين سو و آن سو مى كشاند، و هر جا كه خواهد مى برد. پس آن را كه در آب مى ميرد نمى توان گرفت، و آن كه رها شده نيز به سوى مرگ مى رود.

اى بندگان خدا، هم اكنون عمل كنيد، كه زبانها آزاد، و بدن ها سالم، و اعضاء و جوارح آماده اند، و راه بازگشت فراهم، و فرصت زياد است، پيش از آن كه وقت از دست برود، و مرگ فرا رسد، پس فرارسيدن مرگ را حتمى بشماريد، و در انتظار آمدنش به سر نبريد.

ترجمهٔ سید جعفر شهیدی

او را برانگيخت هنگامى كه نه نشانه اى بر پا بود، و نه چراغى پيدا و نه راهى هويدا.

بندگان خدا شما را به ترس از خدا مى خوانم و از دنياتان مى ترسانم، كه دنيا خانه رخت بستن است و كوى زندگانى تلخ و نا به مراد نشستن. باشنده آن آماده رفتن است، و جاى گرفته در آن مهيّاى جدا گشتن، مردم خود را چنان مى جنباند كه باد سخت كشتى را در دل درياها بلرزاند. دسته اى از آنان در دل آب مرده، و دسته اى بر روى موجها جان به در برده. بادها با وزيدن از اين سو بدان سوى شان مى راند، و چنان كه خواهد مى كشاند. پس آن كه در آب مى ميرد نتوان بازش يافتن، و آن كه از آن رها شده به سوى مرگ است -در تاختن-.

بندگان خدا اكنون هشيار باشيد كه زبانها باز است و تن ها به ساز، و اندامها نرم و در خدمت ستاده، و راه بازگشت گشاده، و جولانگاه فراخ گسترده و فرصت آماده، از آن پيش كه وقت از دست شود و مرگ از در در آيد. پس فرود آمدن آن را بر خود مسلم شماريد و چشم به در آمدنش مداريد.