نهج‌البلاغه
از سخنان امیرالمؤمنین علی (ع)

حکمت ۲۰۴

متن عربی و ترجمهٔ فارسی

۳ شرح برای این بخش ↓
۲۰۴حکمت
نمایش

متن عربی

تصحیح صبحی صالح

٢٠٤. وَقَالَ (عليه ‏السلام): لَا يُزَهِّدَنَّكَ فِي الْمَعْرُوفِ مَنْ لَا يَشْكُرُهُ لَكَ، فَقَدْ يَشْكُرُكَ عَلَيْهِ مَنْ لَا يَسْتَمْتِعُ بِشَيْءٍ مِنْهُ، وَقَدْ تُدْرِكُ مِنْ شُكْرِ الشَّاكِرِ أَكْثَرَ مِمَّا أَضَاعَ الْكَافِرُ ﴿وَاللهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ﴾.

ترجمهٔ فارسی

ترجمهٔ محمد دشتی

بى توجّهى به سپاسگذارى مردم (اخلاقى، اجتماعى):

و درود خدا بر او، فرمود: ناسپاسى مردم تو را از كار نيكو باز ندارد، زيرا هستند كسانى، بى آن كه از تو سودى برند تو را مى ستايند، چه بسا ستايش اندك آنان براى تو، سودمندتر از ناسپاسى ناسپاسان باشد. (و خداوند نيكوكاران را دوست دارد).

ترجمهٔ سید جعفر شهیدی

[و فرمود:] آن كه سپاس نيكى تو را نگزارد، مبادا به نيكويى كردنت بى رغبت گرداند، چه بود كه كسى تو را بدان نيكى سپاس دارد كه سودى از آن برندارد، و بود كه از سپاس سپاسگزار بيابى بيش از تباه كرده كافر نعمت غدار، «و خدا نيكوكاران را دوست مى دارد.»

پایان حکمت ۲۰۴
شرح‌های حکمت ۲۰۴شرح موردنظر را انتخاب کنید۳ شرح

با گشودن این بخش، شرح‌ها بارگیری می‌شوند.

کپی و اشتراک

عنوان، شماره و منبع همراه متن می‌مانند.