نهج‌البلاغه
از سخنان امیرالمؤمنین علی (ع)

حکمت ۴۴۳

متن عربی و ترجمهٔ فارسی

۳ شرح برای این بخش ↓
۴۴۳حکمت
نمایش

متن عربی

تصحیح صبحی صالح

٤٤٣. وَقَالَ (عليه ‏السلام) وَقَدْ جَاءَهُ نَعْيُ الْأَشْتَرِ رَحِمَهُ اللَّهُ:

مَالكٌ وَمَا مَالِكٌ! وَاللهِ لَوْ كَانَ جَبَلاً لَكَانَ فِنْداً، وَلَوْ كَانَ حَجَراً لَكَانَ صَلْداً، لَا يَرْتَقِيهِ الْحَافِرُ، وَلَا يُوفِي عَلَيْهِ الطَّائِرُ.

قال السيد الرضي: الفند: المنفرد من الجبال.

ترجمهٔ فارسی

ترجمهٔ محمد دشتی

ويژگى هاى مالك اشتر (اخلاقى):

و درود خدا بر او، (وقتى خبر شهادت مالك اشتر كه رحمت خدا بر او باد، به امام رسيد فرمود:)

مالك چه مالكى! به خدا اگر كوه بود، كوهى كه در سرفرازى يگانه بود، و اگر سنگ بود، سنگى سخت و محكم بود، كه هيچ رونده اى به اوج قلّه او نمى رسيد، و هيچ پرنده اى بر فراز آن پرواز نمى كرد.

(سید رضى گويد: فند كوهى است از ديگر كوه ها ممتاز و جدا افتاده باشد).

ترجمهٔ سید جعفر شهیدی

[و چون خبر مرگ اشتر بدو رسيد فرمود:]

مالك مالك چه بود! به خدا اگر كوه بود كوهى بود جدا از ديگر كوهها و اگر سنگ بود سنگى بود خارا كه سم هيچ ستور به ستيغ آن نرسد و هيچ پرنده بر فراز آن نپرد.

[و فند كوهى است از ديگر كوهها جدا افتاده.]

پایان حکمت ۴۴۳
شرح‌های حکمت ۴۴۳شرح موردنظر را انتخاب کنید۳ شرح

با گشودن این بخش، شرح‌ها بارگیری می‌شوند.

کپی و اشتراک

عنوان، شماره و منبع همراه متن می‌مانند.