متن عربی
تصحیح صبحی صالح٤٤٣. وَقَالَ (عليه السلام) وَقَدْ جَاءَهُ نَعْيُ الْأَشْتَرِ رَحِمَهُ اللَّهُ:
مَالكٌ وَمَا مَالِكٌ! وَاللهِ لَوْ كَانَ جَبَلاً لَكَانَ فِنْداً، وَلَوْ كَانَ حَجَراً لَكَانَ صَلْداً، لَا يَرْتَقِيهِ الْحَافِرُ، وَلَا يُوفِي عَلَيْهِ الطَّائِرُ.
قال السيد الرضي: الفند: المنفرد من الجبال.
ترجمهٔ فارسی
ترجمهٔ محمد دشتی
ويژگى هاى مالك اشتر (اخلاقى):
و درود خدا بر او، (وقتى خبر شهادت مالك اشتر كه رحمت خدا بر او باد، به امام رسيد فرمود:)
مالك چه مالكى! به خدا اگر كوه بود، كوهى كه در سرفرازى يگانه بود، و اگر سنگ بود، سنگى سخت و محكم بود، كه هيچ رونده اى به اوج قلّه او نمى رسيد، و هيچ پرنده اى بر فراز آن پرواز نمى كرد.
(سید رضى گويد: فند كوهى است از ديگر كوه ها ممتاز و جدا افتاده باشد).
ترجمهٔ سید جعفر شهیدی
[و چون خبر مرگ اشتر بدو رسيد فرمود:]
مالك مالك چه بود! به خدا اگر كوه بود كوهى بود جدا از ديگر كوهها و اگر سنگ بود سنگى بود خارا كه سم هيچ ستور به ستيغ آن نرسد و هيچ پرنده بر فراز آن نپرد.
[و فند كوهى است از ديگر كوهها جدا افتاده.]
شرحهای حکمت ۴۴۳شرح موردنظر را انتخاب کنید۳ شرح
با گشودن این بخش، شرحها بارگیری میشوند.