نهج‌البلاغه
از سخنان امیرالمؤمنین علی (ع)

حکمت ۳۵۴

متن عربی و ترجمهٔ فارسی

۳ شرح برای این بخش ↓
۳۵۴حکمت
نمایش

متن عربی

تصحیح صبحی صالح

۳۵۴. وَهَنَّأَ بِحَضْرَتِهِ عليه السلام رَجُلٌ رَجُلًا بِغُلَامٍ وُلِدَ لَهُ فَقَالَ لَهُ: لِيَهْنِئْكَ الْفَارسُ. فقال (عليه السلام) :

لَا تَقُلْ ذلِكَ، وَلكِنْ قُلْ: شَكَرْتَ الْوَاهِبَ، وَبُورِكَ لَكَ فِي الْمَوْهُوبِ، وَبَلَغَ أَشُدَّهُ، وَرُزِقْتَ بِرَّهُ.

ترجمهٔ فارسی

ترجمهٔ محمد دشتی

روش تبريك گفتن در تولّد فرزند (اجتماعى، اخلاقى):

(در حضور امام، شخصى با اين عبارت، تولّد نوزادى را تبريك گفت «قدم دلاورى يكّه سوار مبارك باد») درود خدا بر او، فرمود:

چنين مگو بلكه بگو: خداى بخشنده را شكرگزار، و نوزاد بخشيده بر تو مبارك، اميد كه بزرگ شود و از نيكوكارى اش بهرمند گردى.(1)

______________________________

(1). نوشتند، وقتى خدا به امام حسن مجتبى فرزندى عطا كرد، برخى با رسوم جاهلى او را تبريك گفتند كه امام اين رهنمود را مطرح فرمود.

ترجمهٔ سید جعفر شهیدی

[و مردى پيش روى امام (ع) ديگرى را به پسرى كه برايش زاده بود چنين مبارك باد گفت: تو را مبارك باد اين گزيده سوار كه خدايت داد. امام فرمود:]

چنين مگو، بگو: بخشنده را سپاس بدار، و بخشيده بر تو مبارك باد و به كمال خود رساد و نيكويى او روزيت بواد.

پایان حکمت ۳۵۴
شرح‌های حکمت ۳۵۴شرح موردنظر را انتخاب کنید۳ شرح

با گشودن این بخش، شرح‌ها بارگیری می‌شوند.

کپی و اشتراک

عنوان، شماره و منبع همراه متن می‌مانند.