متن عربی
تصحیح صبحی صالحومن خطبة له عليه السلام في ذكرى يوم النحر وصفة الأضحية
وَ مِنْ تَمامِ الاْضْحِيَّةِ اسْتِشْرافُ اُذُنِها، وَ سَلامَةُ عَيْنِها. فَاِذا سَلِمَتِ الاْذُنُ وَالْعَيْنُ سَلِمَتِ الاْضْحِيَّةُ وَ تَمَّتْ، وَلَوْ كانَتْ عَضْباءَ لْقَرْنِ تَجُرُّ رِجْلَها اِلَى الْمَنْسَكِ.
قال السيد الشريف: وَالْمَنْسَـكُ هُنَـا الْمَـذْبَـحُ.
ترجمهٔ فارسی
ترجمهٔ محمد دشتی
(مرحوم صدوق در من لا يحضره الفقيه ج 1 ص 461، خطبه 52 و 53 را يك خطبه به حساب آورد):
وصف قربانى:
كمال قربانى در اين است كه گوش و چشم آن سالم باشد، هر گاه گوش و چشم سالم بود، قربانى كامل و تمام است، گر چه شاخش شكسته باشد و با پاى لنگ به قربانگاه آيد.
سید رضی: منظور امام از كلمه «منسك» در اينجا «قربانگاه است».
ترجمهٔ سید جعفر شهیدی
در يادآورى روز قربان و چگونگى قربانى:
قربانى آن گاه كامل و تمام است كه گوش آن را نيك بنگرند، تا بريده يا شكافته نباشد، و چشم آن نيز درست بود. اگر گوش و چشم درست بود قربانى درست و تمام است، هر چند شاخش شكسته و پايش لنگ بود و لنگان لنگان به قربانگاه رود.
[سید رضى گويد، «منسك» در اينجا به معنى قربانگاه است.]
شرحهای خطبه ۵۳شرح موردنظر را انتخاب کنید۴ شرح
با گشودن این بخش، شرحها بارگیری میشوند.